Τα 5 καλύτερα hip hop άλμπουμ του 2014 μέχρι στιγμής

Συγκεντρώνουμε τα καλύτερα άλμπουμ του είδους που έχουμε ακούσει στο πρώτο μισό της χρονιάς

Δύο χρόνια στη μετά good kid, m.A.A.d city βιώνουμε μια τρομερή περίοδο για τη hip hop από καλλιτέχνες που δεν έχουν πρόβλημα να πειραματιστούν με άλλα είδη και να κυκλοφορήσουν φιλόδοξους δίσκους. Από το σχεδόν concept άλμπουμ του Lamar που έχει ήδη φτάσει στα όρια του κλασικού, το R.A.P. Music του Killer Mike, τα άλμπουμ των Death Grips και του Billy Woods στην περσινή χρονιά του Yeezus, των Run the Jewels, του Danny Brown και του Earl Sweatshirt. 

Τη φετινή χρονιά μπορεί να μην έχουμε τις "μαζικές" κυκλοφορίες των προηγούμενων χρόνων (μεχρι στιγμής τουλάχιστον, ο Kendrick Lamar ακούγεται θα κυκλοφορήσει το νέο του άλμπουμ μέχρι το τέλος του 14), τα άλμπουμ του Schoolboy Q και του Ab-Soul ήταν αρκετά καλά αλλά όχι τόσο ώστε να πλησιάσουν το hype που είχαν δημιουργήσει με τα mixtapes τους, οπότε τα καλύτερα hip hop άλμπουμ μέχρι στιγμής τα εντοπίζουμε κυρίως από πιο underground καλλιτέχνες. Με αφορμή την εξαιρετική κυκλοφορία των Shabazz Palaces αυτή την εβδομάδα συγκεντρώνουμε τα 5 καλύτερα hip hop άλμπουμ που έχουμε ακούσει μέχρι στιγμής το 2014.

------

1. Shabazz Palaces - Lese Majesty [Sub Pop]

Φουτουριστικό, ψυχεδελικό, φιλόδοξο. To duo από το Seattle που κυκλοφορεί δίσκους στη Sub Pop (σπουδαία περίπτωση για μία "μπάντα" χωρίς ίχνος κιθάρας στον ήχο τους) πριν τρία χρονια είχε βγάλει το Black Up, ένα τρομερό άλμπουμ που συνδύαζε την hip hop με τα φουτουριστικά ηλεκτρονικά beats του Fly Lo. To νέο τους άλμπουμ περιλαμβάνει 18 τραγούδια και από την αρχή φαινόταν ότι η μπάντα ήθελε να προχωρήσει ακόμη ένα βήμα σε φιλοδοξία, πράγμα που καταφέρνει με χαρακτηρισική ευκολία κυκλοφορώντας ένα ακόμη πιο ολοκληρωμενο LP. Στοιχιωτικά συνθς, κιθαριστικά leads μπαίνουν στη μίξη και σε συνδυασμό με τα σκοτεινά αργόσυρτα beats εκτοξεύουν τον ήχο τους.

 

2. clipping. - CLLPNG [Sub Pop]

It's clipping bitch

Οι clipping. είναι ένα το τρίο από το Λος Άντζελες αποτελούμενο από τον rapper Daveed Diggs και τους παραγωγούς Jonathan Snipes και Wiliam Hutson και πέρσι είχαν κυκλοφορήσει το εξαιρετικό Mildcity, ένα undergound χιπ χοπ με αρκετούς πειραματισμούς που πέρασε σχεδόν απαρατήρητο. Φέτος κυκλοφορούν την πρώτη τους μαζική κυκλοφορία από τη Sub Pop, που τους βρίσκει να έχουν απομακρυνθεί από τη noise προσέγγιση του Mildcity, και να έχουν προσθέσει πιο προσβάσιμα στοιχεία στον ήχο τους, γεγονός που σε καμία περίπτωση δεν μειώνει την ποιότητα του δίσκου. Ίσως η πιο solid φετινή hip hop κυκλοφορία, χωρίς καμία μέτρια στιγμή σε όλη τη διάρκειά του. 

 

3. Freddie Gibbs & Madlib - Piñata [Madlib Invazion]

Δέκα χρόνια έχουν περάσει αισίως από το σπουδαίο Madvillainy, ίσως τον σπουδαιότερο underground hip hop δίσκο των 00's. Τι καλύτερο από το να γιορτάσει ο Madlib την επέτειο μ' ενα ακόμα φανταστικό άλμπουμ, δίνοντας αυτή την φορά τον χώρο στον Freddie Gibbs να πατήσει και ν' αξιοποιήσει το ταλέντο του. Στην πραγματικότητα όμως το Piñata μου θυμίζει αρκετά το Take Me To Your Leader άλμπουμ που είχε κυκλοφορήσει το 2003 ο MF Doom ως King Geedorah. Ο Gibbs γράφει τους καλύτερους του στίχους, ενώ και η παραγωγή είναι σχεδόν τέλεια πράγμα που δεν μας παραξενεύει αφού έχουμε να κάνουμε με τον Madlib ενώ οι συμμετοχές από την "νέα γενιά" του hip hop όπως ο Danny Brown, Ab-Soul, Domo Genesis, Earl ειναι εξαιρετικές επίσης. 

 

4. Open Mike Eagle - Dark Comedy [Mello]

Ίσως ο πιο διασκεδαστικός hip hop δίσκος της χρονιάς. O rapper Michael Eagle από το Σικάγο κυκλοφορεί τον πιο ολοκληρωμένο δίσκο της καριέρας του, ένα playful, witty άλμπουμ με μερικά από τα πιο καλά beats που ακούσαμε όλη τη χρονια. Έξυπνοι στίχοι με κύριο μοτίβο τη τεχνολογία και αναφορές από το Twin Peaks μέχρι τον Alan Moore, ενώ ηχητικά θυμίζει αρκετά την προσέγγιση των why?. Oι καλύτερες στιγμές το εναρκτήριο κομμάτι με την κιθαριστική λούπα, το "Thirtsy Age Raps" ("I'm president of the rappers that don't condoAnnotatene date rape"), το "Informantions" αλλά και το "Doug Stamper" με τη συμμετοχή του rapper και εξαιρετικού κωμικού Hannibal Buress που προσφέρει το καλύτερο verse σε ολόκληρο το άλμπουμ. 

 

5. Ratking - So It Goes [XL]

Oι Ratking είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση Νεουορκέζων νεαρών MCs με τη φήμη έξαλλων live (και καποιά κοινά live με τους Death Grips) οι οποίοι κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους άλμπουμ So It Goes, από την XL Recordings και δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι δεν μοιάζουν με τίποτα που έχουμε ακούσει πρόσφατα. Συνδυάζουν τρομερά την grime με ηλεκτρονικά και ψυχεδελικά περάσματα, αλλά και επιθετικά beats. Πάρτε για παράδειγμα το "Snow Beach" ένα κομμάτι που χρησιμοποιεί μια λούπα που άνετα θα μπορούσαμε να βρούμε στη ψυχεδελική ποπ των Animal Collective (αλλά και των Black Dice με τους οποίους είχαν συνεργαστεί πέρσι). Το κομμάτι που κάνει τη διαφορά ωστόσο, είναι το "Canal" που βάζει υποψηφιότητα για hip hop κομμάτι της χρονιάς. Ένα κομμάτι που ξεχωρίζει για την ενέργεια που πηγάζει από το ραπάρισμα αλλά και τα δυναμικά beats που φέρνουν λίγο από post dubstep.  To So It Goes είναι ένα φιλόδοξο άλμπουμ το οποίο την ίδια στιγμή μοιάζει να βγαίνει αυθόρμητα στους Ratking που δεν φαίνεται καν να νοιάζονται για τίποτα από αυτά.

Tags: