Future Islands w/ Mechanimal Live @ Gagarin 205 - 9/10/2014

Θριαμβευτική επιστροφή του Samuel T. Herring και της μπάντας του σ' ενα γεμάτο Gagarin

Future Islands live @ Gagarin 205

"It's so good to be back"

Αυτή θα μπορούσε να είναι μια random δήλωση-αγγαρεία που λένε τα περισσότερα συγκροτήματα όταν επισκέπτονται ξανά μια πόλη. Βγαίνοντας όμως από το στόμα του Samuel T. Herring και εν γένει των Future Islands, μου μοιάζει πέρα για πέρα αληθινό. Άλλωστε οι δύο πρώτες τους συναυλίες στην Αθήνα το 2010 (η πρώτη ever των Arte Fiasco) και το 2011 στο Six DOGS είχαν αντίστοιχο ενθουσιασμό με τον χαμό που δημίουργησαν εχθές το βράδυ, και μάλιστα σε μια περίοδο που ο υπόλοιπος κόσμος δεν τους έδινε και τόσο πολλή σημασία. Τρία χρόνια μετά οι Future Islands δεν είναι μόνο πιο δημοφιλείς αλλά και καλύτεροι.

Τα live πάντα ήταν το δυνατό στοιχείο της synth pop μπάντας από τη Βαλτιμόρη κυρίως λόγω του Samuel Herring ή αλλιώς του πιο ιδιαίτερου performer που κυκλοφορεί εκεί έξω, μετατρέποντας κάθε συναυλία τους σε μια δίχως αύριο παραστάση καταθέτοντας τη ψυχή και τη καρδιά του στη σκηνή. Φέτος όμως τα πράγματα άλλαξαν καθώς υπέγραψαν στην 4AD, κυκλοφόρησαν τον πιο ολοκληρωμένο δίσκο της καριέρας τους, έγραψαν ένα από τα καλύτερα κομμάτια του 2014, και φυσικά έκαναν την τηλεοπτική εμφάνιση της χρονιάς στον Letterman που ουσιαστικά τους εκτόξευσε σε δημοτικότητα. Δεν μας κάνει εντύπωση λοιπόν το γεγονός ότι το Gagarin εχθές γέμισε, φτιάχνοτας το τέλειο σκηνικό για να βγει ο Hearring και να κάνει όργια. Είναι πραγματικά σπουδαίο από την πρώτη στιγμή να βλέπεις έναν τύπο χωρίς πολλή ιστορία πίσω του (οπότε και χωρίς κανένα ιδιαίτερο φανατισμό από το κοινό) να συνεπαίρνει τον κόσμο ακόμα και σ' ενα mid tempo dream pop κομμάτι. Η προσθήκη τυμπάνων στις live εμφανίσεις τους είναι επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο, δίνοντας ακόμα περισσότερο δυναμική στον ήχο τους. 

Κομμάτια που στις προηγούμενες συναυλίες ήταν απλά τα καλύτερα τους, τώρα είχαν μετατρεπεί σε anthems. "Walking Through That Door", "A Dream Of You And Me" και σχεδόν όλο το Gagarin ακολουθεί τον χορευτικό τόνο που δίνει ο Hearring, ο οποίος για ακόμη μια φορά δίνει σπουδαία παράσταση με τις κινήσεις του πάνω στη σκηνή χτυπόντας ταυτόχρονα με πάθος το στήθος του σαν να νιώθει κάθε στίχο που φτύνει. Το τελευταίο μισάωρο της συναυλίας είναι ο,τι καλύτερο έχω δει φέτος. H στιγμή που ο Samuel προλογίζει το Seasons (Waiting For You) και ακούγονται τα εναρκτήρια πλήκτρα είναι η στιγμή που περιμένουν οι περισσότεροι και όχι άδικα καθώς πρόκειται για ένα από τα καλύτερα κομμάτια της χρονιάς και αυτό που έφερε στο προσκήνιο τους Future Islands. Η καλύτερη στιγμή όμως έρχεται με το "Tin Man", και παρ'ολο που το κομμάτι διακόπτεται εξαιτίας προβλήματος λίγο πριν το επικό φινάλε, το ξαναπιάνουν από εκείνο το σημείο και το απογειώνουν ακόμη περισσότερο με τα distortions, και τις κραυγές του Herring.

Η μπάντα μας αποχαιρετάει μετά το "Spirit" και μετά από έναν απίστευτο χαμό που παραπέμπει σε γήπεδο από το κοινό ζητώντας απαιτώντας encore, οι Future Islands ξαναβγαίνουν στη σκηνή και παίζουν το "Fall From Grace" ίσως το πιο δυνατό συναισθηματικό κομμάτι που έχουν γράψει, με τον Herring να το ερμηνεύει ανάμεσα στον κόσμο. "Inch of Dust", "Vireo's Eye"  σ' ενα τρομερό φινάλε μιας πραγματικά εξαιρετικής συναυλίας που δεν βλέπουμε πολύ συχνά στα μέρη μας.

Δεν ξέρω αν το hype που προηγήθηκε έφερε τοσο κόσμο στο Gagarin, αλλά όπως και να έχει δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες συνθήκες για να μεγαλουργήσει ο Samuel T. Herring και η μπάντα του. Άλλωστε στη συγκεκριμένη περίπτωση τα μουσικά μέσα δεν έχτισαν τον μύθο των Future Islands. Οι ίδιοι το έκαναν και μάλιστα μετά από πολύ κόπο. Όπως θα έπρεπε δηλαδή πάντα να συμβαίνει.

*Τη συναυλία άνοιξαν οι Mechanimal παρουσιάζοντας νέο υλικό από το καινούργιο τους άλμπουμ Secret Science που βγαίνει αυτές τις μέρες από την Inner-Ear. Η μπάντα έχει δώσει αρκετή έμφαση στον οργανικό ήχο, με την προσθήκη drummer στο live line up ενώ και τα κιθαριστικά distortions έχουν βγει περισσότερο στο προσκήνιο. Ο Freddie F παραμένει το Α και το Ω των εμφανίσεων τους, αλλά έχω την εντύπωση πως έχουν δώσει περισσότερη βάση στον ήχο παρά σε αυτά καθαυτά τα κομμάτια και τις μελωδίες. Η αλήθεια πάντα είναι πως ο ήχος του Gagarin δεν τους βοήθησε ιδιαίτερα.

Φωτογραφίες Αθηνά Κουτρομάνου