Συνέντευξη - Mechanimal

"Aν στο πρώτο δίσκο, φτιάξαμε σε ένα κρυφό εργαστήριο ένα μηχανικό κτήνος  σαν τον Δρ. Φρανκεστάιν, στο δεύτερο δίσκο, το τέρας αυτό ξυπνάει και περιηγείται στο περιβάλλον έξω από το καταφύγιό μας"

Mechanimal
 
Πριν δύο χρόνια οι Mechanimal κυκλοφόρησαν το ομώνυμο ντεμπούτο τους, ένα σκοτεινό, ωμό άλμπουμ που αντανακλούσε το σχεδόν δυστοπικό αστικό περιβάλλον της Αθήνας. Δεν ειναι υπερβολή να πούμε πως η μπάντα του Γιάννη Παπαϊωάννου του Freddie Faulkenberry και του Κώστα Ματιάτου είναι από τις πιο εργατικές μπάντες, καθώς σε αυτό το διάστημα των δύο χρόνων άλωσαν τους συναυλιακούς χώρους, εμφανίστηκαν δίπλα σε σημαντικούς καλλιτέχνες και η εν γένει παρουσία τους φανερώνει ένα συγκρότημα με οριοθετημένους στόχους που παραπέμπει σε μια καλοστημένη μηχανή. 
 
Αυτόν τον μήνα (10 Οκτωβρίου) οι Mechanimal κυκλοφόρησαν το δεύτερο τους άλμπουμ, το Secret Science από την Inner Ear σε μια πιο ώριμη έκδοση του ντεμπούτου τους, παραδίδοντας μερικά από τα καλύτερα κομμάτια που έχουν γράψει μέχρι στιγμής. Με αφορμή αυτή την κυκλοφορία μιλήσαμε μαζί τους για το "δύσκολο" δεύτερο άλμπουμ, την καταστάση στην Ελλάδα και τη μουσική σκηνή της χώρας.
 
-------------
 
Νιώθω ότι με το καινούργιο σας άλμπουμ έχετε καθαρίσει κάπως τον ήχο σας, σε σχέση με το πιο "βρώμικο" και θορυβώδες σας ντεμπούτο; Έχετε και εσείς την ίδια άποψη; Ήταν μια λογική που θέλατε να ακολουθήσετε εξαρχής πριν ηχογραφήσετε το Secret Science;
 
Ήδη από το προηγούμενο single και ειδικότερα την μπαλάντα που φιλοξενούσε στη δεύτερη πλευρά του, το "The Last Summer", είχε ξεκινήσει να αλλάζει o ήχος των Mechanimal. Όχι ως προς μια πιο καθαρή παραγωγή, αλλά προς μια διαφορετική ακουστική, και πιο οργανική, προσέγγιση. Το πρώτο κομμάτι που ηχογραφήθηκε για το νέο άλμπουμ, το "Kindergarten" ήταν ο οδηγός για όλο το υπόλοιπο. Πάνω εκεί, τόσο ηχητικά όσο και συνθετικά, στήθηκε το σετάρισμα και για τις επόμενες ηχογραφήσεις. Ο στόχος μου ήταν να χτιστεί από την αρχή κάτι μεγάλο, ογκώδες και συμπαγές, σχεδόν μνημειακό, περισσότερο ζεστό θα το χαρακτήριζα, κάτι που να σε κάνει να θέλεις να το αγκαλιάσεις. Ωστόσο, και στο δεύτερο άλμπουμ υπάρχουν όλοι εκείνοι οι ιδιαίτεροι ήχοι και θόρυβοι του πρώτου άλμπουμ. Απλά τώρα είναι πιο φανεροί και ξεκάθαροι, μιλούν μια πιο τραγουδιστική γλώσσα, αντίθετα με το ντεμπούτο, στο οποίο φανερώνονταν για πρώτη φορά και μιλούσαν για μια πιο ζαλισμένη ή ονειρική κατάσταση.
 
 
Παρ' όλο που έχετε μια μουσική πορεία αρκετό καιρό πριν από τους Mechanimal, το ντεμπούτο σας άλμπουμ μοιάζει με πρώτο άλμπουμ μιας νέας μπάντας, αρκετά ωμό και δυναμικό, πιάνοντας τον ακροατή από τα αυτιά από την πρώτη στιγμή. To Secret Science μοιάζει πιο ώριμο, ίσως πιο προσβάσιμο. Θέλατε να εστιάσετε περισσότερο αυτήν την φορά σε αυτά καθαυτά τα κομμάτια παρά να αποτυπώσετε ακόμη μια φορά τον live δυναμισμό της μπάντας;
 
Όσο προσβάσιμο θεωρείτε το δεύτερο άλμπουμ μας, άλλο τόσο προσβάσιμο θεωρώ εγώ ότι ήταν και το πρώτο άλμπουμ. Θεωρητικά μιλώντας όλα είναι προσβάσιμα στην εποχή της τεχνολογίας, και όπως ήταν προσβάσιμο το "Ghost" και έκανε την αίσθηση που έκανε, άλλο τόσο προσβάσιμο κρίνω και το κομμάτι "Secret Science". Δεν ξεφεύγει ούτε το ένα, ούτε το άλλο από την αισθητική μου γραμμή. Αν με την λέξη προσβάσιμο, θεωρείτε εμπορικό, τότε και πάλι θα διαφωνήσω, και πάλι θα επικαλεστώ την στάση μου απέναντι στην μουσική, και θα πω ότι ιδανικά για μένα και το "Low Land" θα έπρεπε να είναι ένα πιο εμπορικό κομμάτι. Δυστυχώς, για μένα, δεν υπάρχει συνταγή να κάνω την τέχνη μου "προσβάσιμη". Για μένα υπάρχει μόνο αυτό που μου λέει η καρδιά μου και το ένστικτό μου όταν γράφω τραγούδια. Τίποτα άλλο, καμία συνταγή. Τέλος, για τη δυναμική της μπάντας στην οποία αναφέρεστε, τα κομμάτια και στον πρώτο και στο νέο δίσκο είναι γραμμένα και αποτυπωμένα έτσι ώστε να σημαίνουν ένα ακόμη μεγαλύτερο και πιο ωμό ηχητικό σύμπαν στις ζωντανές εμφανίσεις, όχι το αντίθετο. 
 
We Come Alive
 
 
Τα μοτίβα όμως των κομματιών παραμένουν τα ίδια; Οι στίχοι αφορούν τις ίδιες θεματικές όπως το ντεμπούτο σας;
 
Μεταφορικά μιλώντας, αν στο πρώτο δίσκο, φτιάξαμε σε ένα κρυφό εργαστήριο ένα μηχανικό κτήνος σαν τον Δρ. Φρανκεστάιν, στο δεύτερο δίσκο, το τέρας αυτό ξυπνάει και περιηγείται στο περιβάλλον έξω από το καταφύγιό μας. Οι στίχοι συνεχίζουν να εστιάζουν σε αυτό που μας έκανε να φτιάξουμε αυτό το τέρας, στο μυστήριο μιας μυικής κατασκευής κι ενός νέου σώματος, στη δύναμη της αγάπης, στη διέξοδο από τη σύγχυση των ονείρων και της αφύπνισης, στις απέραντες βόλτες στον λαβύρινθο ενός κατακερματισμένου αστικού τοπίου. 
 
 
Πως κρίνετε το κοινωνικοπολιτικό τοπίο στην Ελλάδα. Το μέλλον θα είναι τόσο δυστοπικό όσο και η μουσική των Μechanimal;
 
H Ελλάδα αντιμετωπίζει μια αργή, αλλά συνεχόμενη αλλαγή κι όχι μια ξαφνική αλλαγή σαν εκείνη που υποσχέθηκαν οι σοσιαλιστές πατέρες της. Τώρα, αυτή η νέα αλλαγή, μπορεί να πάρει πολύ περισσότερο χρόνο απ' όσο χρειάζεται έτσι ώστε να αλλάξουν κάποια πράγματα. Αλλά θα αλλάξουν. Πολλά πράγματα. Δεν γίνεται διαφορετικά. Και δεν μιλάω για τις ταξικές προκαταλήψεις που πλέον είναι εμφανείς, ούτε για το δήθεν μητροπολιτικό πρόσωπο που θέλει να πλασάρει η πρωτεύουσα στα ΜΜΕ. Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ότι η αντικειμενική πραγματικότητα έχει τις δικές της απαιτήσεις, και ότι το μόνο που κάνουν τα ελληνικά ΜΜΕ είναι να "σκρολάρουν" ατέρμονα έναν κέρσορα πάνω στην επιφάνεια της κρίσης. Όχι, δεν θεωρώ την μουσική μας δυστοπική, ούτε φουτουριστική. Τεχνολογικά προηγμένη, ναι. Αλλά, είμαι ρεαλιστής και μιλάω και γράφω μουσική για αυτά που βλέπω γύρω μου. 
 
 
Δύο χρόνια τώρα έχετε κυκλοφορήσει ήδη δύο άλμπουμ, έχετε εμφανιστεί στα σημαντικότερα live stages της χώρας, έχετε ανοίξει πολλές εξαιρετικές συναυλίες. Τι κρατάτε από αυτή την "περιπέτεια" των Mechanimal μέχρι στιγμής;
 
Δεν είμαστε συλλέκτες στιγμών του παρελθόντος, ζούμε το τώρα και κρατάμε μονάχα το γεγονός ότι συνεχίζουμε να κάνουμε καλά, και κάθε μέρα καλύτερα, αυτό που κάνουμε.
 
 
Έχετε αποσπάσει πολύ θετικές κριτικές είτε με τα άλμπουμ σας είτε για τις ζωντανές σας εμφανίσεις. Δίνετε σημασία σε αυτές τις κριτικές ή δεν παίζουν κανένα ρόλο για σας;
 
Όταν πρόκειται για ανοιχτόμυαλες και καλοπροαίρετες κριτικές, που γίνονται είτε από επαγγελματίες δημοσιογράφους, είτε από φίλους, τις λαμβάνουμε σοβαρά υπόψην. Ο,τιδήποτε άλλο το αγνοούμε. 
 
 
Είστε αρκετό καιρό στα μουσικά πεπραγμένα της χώρας, είτε ως Mechanimal είτε με τα προηγούμενά σας projects. Υπάρχει τελικά μια δικτύωση των συγκροτημάτων ώστε να δημιουργηθεί μια ανάλογη σκηνή ή λειτουργεί ο καθένας για τον εαυτό του;
 
Η Αθήνα, η πόλη στην οποία ζω, διαθέτει έναν αστείρευτο μουσικό πλούτο, μια δικιά της σκηνή, η οποία, είτε της αρέσει είτε όχι, είναι χωροχρονικά τοποθετημένη και λειτουργεί μέσα στα σύνορα αυτής της πόλης. Ο καθένας από εμάς, τους εκπροσώπους αυτής της σκηνής, είναι δικτυωμένος αρχικά με τους φίλους του, μετά με το κοινό που ακούει και διασκεδάζει με την μουσική που κάνει ο κάθε καλλιτέχνης, και ύστερα, μπορεί και με κάποιους από τους υπόλοιπους καλλιτέχνες. Όλοι γνωρίζουμε, όμως, ότι δεν υπάρχει ένα μουσικό ρεύμα που να έχει καταφέρει να αγκαλιάσει μαζικά πολλούς καλλιτέχνες. Είναι δύσκολοι καιροί για μανιφέστα…
 
 
 
Τελικά υπάρχει κοινό στην Ελλάδα να υποστηρίξει με έμπρακτο τρόπο μπάντες της ανεξάρτητης σκηνής όπως οι Mechanimal;
 
Φυσικά και υπάρχει. Μπορεί να είναι λίγοι, αλλά είμαστε μια μικρή χώρα. Οπότε, ναι, σίγουρα υπάρχει: όλοι εκείνοι που έχουν κάνει sold-out το πρώτο μας άλμπουμ και το επτάιντσο, όλοι εκείνοι που έχουν έρθει να μας ακούσουν ζωντανά και έχουν ξανάρθει, ξανά και ξανά, όλοι εκείνοι, μπορεί που κρατάνε μια πραγματική κι όχι δήθεν επαφή μαζί μας στα κοινωνικά δικτύα, επειδή μας γουστάρουν πραγματικά. 
 
 
Τον τελευταίο καιρό στις συναυλίες σας έχετε προσθέσει τύμπανα ενώ και ο κιθαριστικός ήχος είναι ακόμα πιο έντονος. Θέλετε με αυτόν τον τρόπο να δώσετε πιο οργανικό χαρακτήρα στις ερμηνείες των κομματιών σας;
 
Η μετρονομία στο Secret Science, είναι λιτή και βασισμένη σε vintage ρυθμικά κουτιά. Κρατώντας αυτό για το άλμπουμ, ήθελα οι συναυλίες αυτού του υλικού, να εμπλουτιστούν με ζωντανά τύμπανα για να δυναμώσει περισσότερο η ρυθμική βάση. Και για μένα η μουσική δημιουργία θέλω να είναι σαν ένα παιχνίδι. Οπότε δυνάμωσε η ρυθμική βάση, έπρεπε να δυναμώσουν και οι κιθάρες. Δεν αλλάζει όμως η σύνθεση του τραγουδιού, δεν χάνονται τα συνθεσάιζερ, δεν αλλάζουν οι στίχοι, αλλάζει μόνο η ζωντανή του εκτέλεση και γίνεται πιο συλλογική, πιο άμεση, πιο ζωντανή.