Συνέντευξη - My Drunken Haze

"Προσπαθούμε μέσω της ατμόσφαιρας που δημιουργεί η μουσική μας να υποβάλουμε τον ακροατή σε μια καταστασιακή απόδραση απο την πραγματικότητα στην οποία κυρίαρχη είναι η εγρήγορση του ασυνείδητου"

My Drunken Haze

Το ντεμπούτο άλμπουμ των My Drunken Haze ήταν ίσως από τα πιο αναμενόμενα στον χώρο της ανεξάρτητης σκηνής της Αθήνας, μία μπάντα που έχτισε τη φήμη της με τις ψυχεδελικές αλλά και αρκετά γλυκόπικρες twee pop μελωδίες και έχοντας ανοίξει ήδη μια σειρά σημαντικών ονομάτων από το εξωτερικό όπως οι Allah-Las και οι Singapore Sling. Η μπάντα δημιουργήθηκε το 2010 από τον κιθαρίστα, συνθέτη και στιχουργό Spir Frelini και σιγά στελεχώθηκε από τον κιθαρίστα Harry Kane o οποίος έχει και το προσωπικό του προτζεκ με τους Acid Barretts, και από τους Nick Zoura στα τύμπανα και Costa Gunn στο μπάσο και φυσικά την Matina Sous Peau στα φωνητικά. 

Στις αρχές του 2014 κατά τη περίοδο των ηχογραφήσεων, έχτισαν τον πρώτο τους δίσκο κομμάτι-κομμάτι με την βοήθεια του King Elephant, που έχει κάνει την παραγωγή του album. Έναν δίσκο με πρωταγωνιστή το χαρακτήρα μιας γυναίκας στην αναζήτηση του έρωτα, της νοσταλγίας, του χωρισμού και της λύτρωσης, με φόντο την ονειροπόληση, τα ναρκωτικά και την καυτή άμμο μιας αυγουστιάτικης παραλίας. Με αφορμή το ομώνυμο ντεμπούτο τους άλμπουμ που κυκλοφορεί από την Inner Ear από τις 3 Νοεμβρίου μιλήσαμε μάζι τους για όλα τα παραπάνω.

-------

Πως ήταν η διαδικασία ηχογράφησης του άλμπουμ; Eιδικά από τη στιγμή που ήταν το ντεμπούτο σας άλμπουμ θα ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία. Απομυθοποιήσατε αρκετά πράγματα στην πορεία;

Ήταν μια πολυ γόνιμη και δημιουργική φάση. Μάθαμε πάρα πολλά καινούργια πράγματα και τεχνικές στο στούντιο. Σε ότι έχει να κάνει με την απομυθοποίηση δεν είχαμε μυθοποιήσει κάτι απο πριν, ξέραμε πως επρόκειτο για μια επίπονη και χρονοβόρα διαδικασία και ήμασταν έτοιμοι για αυτό.

 

Ποια είναι τα κυρίαρχα μοτίβα σε στιχουργικό επίπεδο στα κομμάτια των My Drunken Haze; Από τι εμπνέεστε; 

Ο κινηματογράφος είναι μια μεγάλη πηγή έμπνευσης, με ιδιαίτερη αναφορά στα dream sequences, όπου αυτά εντοπίζονται. Σίγουρα η γυναίκα και τα στοιχεία που αποτελούν την ψυχοσύνθεσή της αποτελεί κυρίαρχο μοτίβο στη διαλεκτική του στίχου με τη μουσική.

 

Από το εξώφυλλο του δίσκου, μέχρι τους τίτλους των κομματιών και τα ηχοτοπία που κινούνται τα κομμάτια, το στοιχείο του ονειρικού είναι παρόν σε μεγάλο βαθμό. Χρησιμοποιείτε τη μουσική ως μέσο φυγής από την καθημερινότητα και αυτό είναι που σκοπεύεται εν τέλει να κάνετε;

Σε μεγάλο βαθμό ναι. Προσπαθούμε μέσω της ατμόσφαιρας που δημιουργεί η μουσική μας να υποβάλουμε τον ακροατή σε μια καταστασιακή απόδραση απο την πραγματικότητα στην οποία κυρίαρχη είναι η εγρήγορση του ασυνείδητου. Η ονειροπόληση αποτελεί πρόταγμα.

 

Για ποια στιγμή της μπάντας νιώθετε περισσότερο υπερήφανοι μέχρι στιγμής;

Όταν ανοίξαμε τη συναυλία των Allah-Las πριν λίγες βδομάδες.

 

Είναι ο King Elephant ο Nigel Gondrich της ελληνικής indie σκηνής; Πως ήταν η συνεργασία μαζί του;

Ποίοι είναι οι Radiohead της ελληνικής indie σκηνής; Η συνεργασία με τον Γιάννη ήταν καταλυτική σε ότι έχει να κάνει με το τελικό αποτέλεσμα. Η συμβολή του ήταν σημαντικότατη (ειδικά στο θέμα των πλήκτρων και της ενορχήστρωσης) και ο Larry το πιο γλυκό yorkie που έχουμε δει.

 

Πόσο σημαντικός ήταν ο ρόλος της Inner Ear στη δημιουργία του άλμπουμ; Όλο και περισσότεροι καλλιτέχνες κυκλοφορούν μόνοι τους τη μουσική με τη βοήθεια πλέον των τεχνολογικών εξελίξεων. Θα έφτασε στα χέρια μας το άλμπουμ σας χωρίς τη παρουσία δισκογραφικής εταιρείας;

Χωρίς τη συμβολή της Inner Ear ο δίσκος δε θα είχε γίνει ή θα ήταν πολύ διαφορετικός. Είχαμε τη δυνατότητα να περάσουμε τέσσερις μήνες στο στούντιο μέχρι να πετύχουμε το τελικό αποτέλεσμα που μας εκφράζει, κάτι το όποιο δε θα ήταν εφικτό αν έπρεπε να το κάνουμε μόνοι μας.

 

Γιατί πιστεύετε πως η ψυχεδελική μουσική βρίσκει τόσο πολύ ανταπόκριση στο ελληνικό κοινό σε σχέση με άλλα είδη;

Η ψυχεδελική μουσική βρίσκει ανταπόκριση στο εναλλακτικό μουσικό κοινό γιατί μάλλον λειτουργεί ως ανάσα και δίαυλος απόδρασης από την πραγματικότητα της κρίσης.

 

"Playing with Fire" ή "Psychocandy";

Δε μπορώ να απαντήσω, θα εκραγεί το μυαλό μου. Ο Σπύρος πάντως λέει Playing with Fire.

 

Πείτε μας τους 5 αγαπημένους σας δίσκους του 2014.

  • Soundcarriers - Entropicalia
  • Goat - Commune
  • The Wicked Whispers - Maps of the Mystic
  • Condor Gruppe - Latituds del Cavall 
  • Singapore Sling - The Tower of Foronicity

 

Ποια ερώτηση έχετε βαρεθεί να σας κάνουν στις συνεντεύξεις;

Για τις επιρροές μας και τη δεκαετία του 60.

*******

To “My Drunken Haze” κυκλοφορεί σε βινύλιο με bonus cd και σε digital album από την Inner Ear.